Płytka Haralda Sinozębego autentykiem z depozytu grobowego

rewersArcheolog Sven Rosborn potwierdza sensacyjne odkrycie złotej płytki Haralda Sinozębego w rękach polskiej rodziny w Szwecji. Podaje szereg argumentów za jej autentycznością. Co więcej, według naukowca płytka zdaje się być częścią większego depozytu złożonego Haraldowi do grobu w kościele w Wiejkowie.

Zabytek ma 4,5 cm szerokości i waży 25,23 g. Pochodzi z ruin średniowiecznego kościoła w Wiejkowie. Około roku 1840 jego resztki zostały zniszczone a na tym miejscu wybudowano nowy. W trakcie budowy natrafiono na liczne znaleziska, w tym wiele srebrnych monet arabskich i przedmioty określone przez znalazców jako „drobnostki”.

Sprawą zainteresował się miejscowy proboszcz. Sto lat później, pod koniec drugiej wojny światowej, ksiądz, który chciał sfinansować swój wyjazd do Niemiec chroniąc się przed Rosjanami, sprzedał posiadane skarby. Tak płytka Haralda trafiła w ręce rodziny obecnych właścicieli. Reszta skarbu powędrowała do innych osób, które dziś trudno będzie ustalić.

Rodzina Sielskich znajduje się w posiadaniu srebrnej monety Ottona I, dekorowanej brązowej bransolety, fragmentu innej brązowej bransolety, kawałka złota ze stemplem i budzącej największe zainteresowanie złotej płytki. Wszystko to, według Rosborna, musi być częścią znacznego depozytu złożonego z jakiejś szczególnej okazji.

Archeolog zlecił analizę metaloznawczą płytki, która została przeprowadzona przez KarAna Ädelmetall w Helsingborgu. Badanie wykazało wiele zanieczyszczeń, w tym ślady ołowiu. Jego obecność nie powinna być stwierdzona, gdyby zabytek miał być współczesnym fałszerstwem.

Na rewersie płytki wyobrażony został równoramienny krzyż umieszczony wewnątrz ośmiokątnej obwódki. Na awersie natomiast widzimy napis brzmiący:
+ARALD
CVRMSVN
REX AD TAN
ER+SCON+J
VMN+CIV
ALDIN+

Napis należałoby tłumaczyć: HARALD GORMSON, KRÓL DUŃCZYKÓW, SKANIA, JUMNE, MIASTO OLDENBURG. Oldenburg, czyli Starogard Wagryjski (wspominany jako Aldinburg przez Adama z Bremy), to gród naczelny księcia Mściwoja – teścia Haralda. Harald poślubił jego córkę, Tofę, z którą miał syna – Swena Widłobrodego. Przytaczanie nazwy Oldenburga w kontekście Haralda jest zastanawiające, skoro tam nie władał. Być może CIV ALDIN (civitatis Aldinburg) należy rozumieć jako „Jumne w biskupstwie Oldenburg” (civitatis mogło oznaczać miasto, okręg, ale również biskupstwo). Jumne to oczywiście Wolin – emporium słowiańsko-wikińskie, gdzie Harald spędził ostatnie dni swego życia.

bransolety

Brązowe bransolety będące prawdopodobnie częścią jednego depozytu razem z płytką

Rosborn uważa, że chrześcijański władca oczekiwał odpowiedniego pochówku a około roku 986 w Wolinie nie było żadnego kościoła. Ciało złożono więc w nieodległym drewnianym kościele w Wiejkowie, zaś płytkę wykonano, by było wiadomo, kto jest tutaj pochowany.

Wielu pytanych naukowców, w tym numizmatyków, nigdy nie widziało takiego zabytku jak płytka Haralda. Podobne tabliczki z napisami są czasami znajdowane w grobach, ale nigdy złote. Płytka ołowiana z inskrypcją odkryta została w grobie biskupa Leudericha złożonego w katedrze bremeńskiej w 845 r. i biskupa Unni złożonego tam w 936 r. Podobna płytka trafiła do grobu króla duńskiego Waldemara Wielkiego w 1182 r.

Artykuły dokładnie opisujące powyższe ustalenia Sven Rosborn opublikował na swoim profilu na Academia.edu. Kilka z nich należałoby od razu skorygować. Przede wszystkim w Wiejkowie w X w. nie było jeszcze żadnego kościoła. Intensywne badania zabytku trwają. Po raz pierwszy informowaliśmy o nim już 24 listopada.

Autor tekstu: Grzegorz Antosik

Podziel się

  • Facebook
  • Twitter
  • Email
  • Google Plus
Ten wpis umieszczono w kategorii Archeologia, Wydarzenia i otagowano jako , , , , , , , , , , . Dodaj link do ulubionych. Dodaj komentarz lub zostaw trackback: Trackback URL.

2 Komentarze

  1. edward
    Opublikowano 31 grudnia 2014 o 15:59 | Link

    No i wszystko jasne.Harald miał umrzeć na Pomorzu Zach. Nie ma dowodu na posiadanie przez Polskę Mieszka I ujścia odry. Poważnie zawiniono przez interpretację treści dokumentu Dagome iudex (longum mare= jako „długie morze” zamiast „długi kraj wzdłuz morza”/Pomorze). Na moje wychodzi i dzięki temu znalezisku

  2. Marcin
    Opublikowano 21 maja 2015 o 22:05 | Link

    Badania metalurgiczne potwierdzaja ze plytka jest autentyczna. Na forach w Szwecji krazy nagranie gdzie najbardziej znani experci z dzedziny archeo-metarulgi potwierdzaja autentycznosc tabliczki

    http://youtu.be/NGyyg57RO6A

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany i nie będzie rozpowszechniany.

Możesz używać następujących tagów i znaczników HTML <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

*