Koniec badań cmentarza związanego z Ostrowem Tumskim

W tym tygodniu zakończyły się prace archeologiczne prowadzone na poznańskiej Śródce. W ich ramach odkryto 150 pochówków stanowiących część średniowiecznego cmentarza związanego z grodem na Ostrowie Tumskim. Wyniki są na tyle ciekawe, że archeolodzy chcieliby sprawdzić kolejny odcinek w pobliżu. Podejrzewają istnienie tutaj w przeszłości kościoła.

Cmentarz ma charakter warstwowy z drewnianymi konstrukcjami grobowymi, często w formie trumien. Powstał około połowy XI w. w miejscu osady nieco wcześniej doszczętnie spalonej – jak się przypuszcza stało się to w czasie najazdu księcia czeskiego Brzetysława.

Obecne prace rozpoczęły się w ubiegłym roku. W praktyce były one kontynuacją badań z lat 1994-2001. Udało się wtedy znaleźć fragment cmentarza funkcjonującego od połowy XI do przełomu XII/XIII wieku. Składało się na niego 200 pochówków, co razem z obecnie odkrytymi daje sumę 350 grobów.

- Z naukowego punktu widzenia cmentarzysko jest najciekawszym znaleziskiem. Natrafiliśmy również na relikty świadczące o tym, że w drugiej ćwierci XIII wieku w tym miejscu mieszkali dominikanie – powiedział dla Onet.pl Paweł Pawlak z Pracowni Archeologiczno-Konserwatorskiej. – Poza tym znaleźliśmy pozostałości zabudowy zarówno wczesnośredniowiecznej, starszej od cmentarzyska, jak i późnośredniowiecznej oraz nowożytnej, związanej z miastem lokacyjnym. To fantastyczna baza do badań nad populacją poznaniaków z XI i XII wieku zamieszkujących gród poznański, czyli jeden z naczelnych ośrodków grodowych państwa piastowskiego.

Do najciekawszych odkryć Pawlak zalicza odsłonięty w ubiegłym roku pochówek kobiety. Złożono ją w drewnianej skrzyni okutej żelaznymi sztabami i zamkniętej kłódką. Została bogato wyposażona w drodze na tamten świat, co świadczy o jej przynależności do znacznego rodu. Miała na sobie dwa bogato zdobione srebrne kabłączki skroniowe, srebrny łańcuch, dwa pierścienie a w nogach ustawione drewniane wiadro z żelaznymi obręczami. Jej status podkreślają zidentyfikowane resztki drogocennego i rzadkiego w tym czasie jedwabiu.

Te i inne przedmioty stanowiące wyposażenie zmarłych czeka teraz proces opracowania i konserwacji. Są wśród nich też monety pomagające w ustaleniu chronologii pochówków. Natomiast same kości zmarłych poddane zostaną badaniom antropologicznym a także genetycznym. Mają one pomóc m.in. w ustaleniu pokrewieństwa osób chowanych na cmentarzu.

- Charakter cmentarza wskazuje na to, że w niedalekiej odległości może znajdować się kościół – dodaje Paweł Pawlak. – Nie możemy tego wykluczyć i nie ukrywamy, że czekaliśmy na ten moment. Obszar rozpoznany przez nas ograniczają od wschodu i zachodu kamienice – być może pod jedną z nich znajdują się relikty świątyni.

Archeolodzy złożyli więc już wniosek do właściwego konserwatora zabytków, gdyż chcą wykonać badania sondażowe pod jedną z pobliskich kamienic. Być może w jej piwnicy również znajdują się pochówki. Dało by to pewne wskazówki co do zasięgu cmentarza.

Autor tekstu: Grzegorz Antosik

Podziel się

  • Facebook
  • Twitter
  • Email
  • Google Plus
Ten wpis umieszczono w kategorii Archeologia i otagowano jako , , , , . Dodaj link do ulubionych. Dodaj komentarz lub zostaw trackback: Trackback URL.

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany i nie będzie rozpowszechniany.

Możesz używać następujących tagów i znaczników HTML <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

*